ΕΠΙΣΤΗΜΗ, ΙΣΧΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗ

Περιγραφή

Ήδη από την πρώτη ώρα της κοσμοθεωρητικά θεμελιωμένης και συστηματικής της εμφάνισης, η φυσική επιστήμη των Νέων Χρόνων συνέδεσε την αυτοκατανόησή της μ’ ένα αίσθημα υπεροχής έναντι των ιστορικών επιστημών εν γένει: στον αστάθμητο κι ευμετάβλητο χαρακτήρα, άρα και στην αδυναμία επακριβούς νοητικής σύλληψης των ανθρωπίνων πραγμάτων πίστευε ότι μπορούσε να αντιπαραθέσει μιαν εδραία γνώση για ένα εδραίο αντικείμενο, ήτοι τη νομοτελή Φύση. Στην πίστη αυτή αντιστοιχούσε, πάλι, μια αντίληψη ανθρωπολογικά πλαισιωμένη, ότι δηλαδή στον φυσικοεπιστημονικό τομέα ασκούν τη δραστηριότητά τους ο απροκατάληπτος Λόγος και η έλλογα προσανατολισμένη εμπειρία, ενώ στο πεδίο της ιστορίας επικρατούν πάθη και αισθήματα, ήτοι τοποθετήσεις προσδιορισμένες υποκειμενικά και ιδεολογικά. […] (Από την έκδοση)