Βλέπετε 757–768 από 902 αποτελέσματαSorted by popularity
Στη Ρωσία στα τέλη της δεκαετίας του ’30, ένας από τα εκατομμύρια των αθώων που συλλαμβάνονταν και αγνοούνταν σε μπουντρούμια και στρατόπεδα, είναι και ο γιος της Άννας Αχμάτοβα, μιας από τις μεγαλύτερες Ρωσίδες ποιήτριες του 20ού αιώνα. Τότε λοιπόν εκείνη συνθέτει ποιήματα που δεν τολμάει να τα εμπιστευτεί στο χαρτί: έμπιστοι φίλοι τα αποστηθίζουν…
“Αγαπούσα παράφορα την Κόμισσα ντε… Ήμουν είκοσι χρόνων, ήμουν άπειρος, με απατούσε, θύμωσα, με εγκατέλειψε… Ήμουν άπειρος, την επιθύμησα πάλι, ήμουν είκοσι χρόνων, με συγχώρησε. Είκοσι χρόνων, άπειρος, με απατούσε διαρκώς και δεν με εγκατέλειπε πια. Πίστευα ότι ήμουν ο εραστής των εραστών, ο πληρέστερος των ανδρών.” Ο Μίλαν Κούντερα, στο έργο του “Η τέχνη…
Ο παρών τόμος του Αντρέγιεφ συγκεντρώνει δύο αριστουργηματικές νουβέλες του συγγραφέα, σε σπουδαία μετάφραση από τα ρωσικά της Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ. Το παραληρηματικό αφήγημα “Εκείνος”, γραμμένο το 1913, έρχεται σε απευθείας διάλογο με τον Έντγκαρ Άλλαν Πόου και το “Στρίψιμο της βίδας” του Χένρυ Τζέημς. Ένας άφραγκος φοιτητής της Πετρούπολης βρίσκει αναπάντεχα δουλειά ως οικοδιδάσκαλος σ’…
Μυθιστόρημα
Διαβάζοντας τη “Ζωή του Μαρκήσιου ντε Σαντ” του Τατσούχικο Σιμπουσάουα, σαν συγγραφέας κεντρίστηκα από το αίνιγμα της συμπεριφοράς της Μαρκησίας ντε Σαντ, η οποία, αφού κατά τη διάρκεια της πολύχρονης φυλάκισης του συζύγου της επέδειξε μια απόλυτη πίστη στον άντρα της, τον εγκαταλείπει τελικά τη στιγμή που εκείνος είναι επιτέλους ελεύθερος. Αυτό το αίνιγμα χρησίμευσε…
“Γιατί δεν ήρθες όταν σε φώναξα;” ρώτησε ο τυφλός. “Είναι ανάγκη να σε πιάνουμε απ’ το χέρι σαν παιδί; Δεν ακούς το μονοπάτι, καθώς περπατάς;” Ο Νούνιες γέλασε. “Εγώ μπορώ να το βλέπω” είπε. “Δεν υπάρχει λέξη βλέπω” είπε ο τυφλός, αφού το σκέφτηκε για λίγο. “Σταμάτα αυτή την ανοησία και ακολούθησε τον ήχο των…
“…Άνευ σημασίας. Μόνο παραμένει το αίσθημα ελαφρότητας που είναι ο ίδιος ο θάνατος ή, για να το πούμε ακριβέστερα, η στιγμή του θανάτου μου που εφεξής πάντοτε εκκρεμεί και επίκειται ανά πάσα στιγμή…” “Η στιγμή του θανάτου μου”: Ούτε καθαρή μυθοπλασία ούτε καθαρή αυτοβιογραφική μαρτυρία. Ένα ιδιότυπο στοχαστικό και εξομολογητικό αφήγημα του Μωρίς Μπλανσό (1907-2003),…
“Δυο σκηνές από τον Σαίξπηρ, μία χαρούμενη και μία τραγική, μου έδωσαν τελευταία την ευκαιρία να θέσω ένα μικρό πρόβλημα και να βρω τη λύση του. ” Η χαρούμενη σκηνή είναι η εκλογή του μνηστήρα ανάμεσα σε τρία μικρά κουτιά στον “Εμπορο της Βενετίας”. Η όμορφη και συνετή Πόρσια δεσμεύεται από την επιθυμία του πατέρα…
Αγαπητέ μου φίλε, σε ευχαριστώ πολύ που μου επέτρεψες να διαβάσω το βιβλίο που πρόσφατα ολοκλήρωσες, με τίτλο “Η ύλη και το πνεύμα”. Είναι ένα λαμπρό βιβλίο, το οποίο, κατά την άποψή μου, δεν έχει ανάλογό του σε ότι αφορά την περιεκτικότητα και το βάθος της ανάλυσής του. Η ριζοσπαστική σου προσέγγιση και ο εμβριθώς…
Οδοιπορικό από τον ρωσικό αγροτικό λαϊκισμό στο λαϊκισμό του Στάλιν
Για να παρέχουμε την καλύτερη εμπειρία, χρησιμοποιούμε τεχνολογίες όπως cookies . Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο. Η μη συγκατάθεση ή η ανάκληση της συγκατάθεσης, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ορισμένες λειτουργίες και δυνατότητες.