Βλέπετε 73–84 από 102 αποτελέσματαSorted by popularity
Η προσευχή μου υγρή κι επίπονη που ο Θεός δεν αλλάζει τα σύνορα να χωρέσω τον κόσμο μου. Ένα πλοίο πέρα απ’ τον ορίζοντα είμαι. Τ’ αστέρια που καίγονται πυρπολούν τα κατάρτια μου. Μου στήνουν παγίδες οι άνεμοι…
Πότε λοιπόν είναι κανείς σπίτι του;
Μεταμόρφωση Κάθε βράδυ ξεκινώ αρτιμελής με καλό καιρό, με δάχτυλα βουτηγμένα σε μέλι, χείλη πετροπλυμένα, τυφλός. Οργωμένος μ’ αυταπάρνηση χαράζω την κοίτη του στήθους σου με γλώσσα πύρινη και το πρωί, σε χνούδι μεταμορφώνομαι, απαλό, ξανθό κι ανεπαίσθητο. Οι Μεγάλες διώρυγες είναι μια ποιητική συλλογή αφιερωμένη στο γυναικείο στήθος. Ο Γιάννης Πάσχος στην τρίτη του…
– Ένα επεισόδιο από τη ζωή του Μαρέν Μαραί – Ένας νεαρός Μακεδόνας (Ο Αριστοτέλης) αποβιβάζεται στο λιμάνι του Πειραιά – Το τελευταίο μάθημα μουσικής του Τσενγκ Λιεν Το “Μάθημα μουσικής” του Πασκάλ Κινιάρ κινείται ανάμεσα στο μυθιστόρημα και το δοκίμιο, αναζητώντας την χαμένη ηχητική πατρίδα μας. Γιατί υπάρχουν τόσο λίγες γυναίκες που γράφουν μουσική;…
Στα δεκατρία διηγήματα του βιβλίου, ο Κωνσταντίνος Πουλής προσεγγίζει με υποδόρια ειρωνεία ζητήματα φλέγοντα της εποχής και άλλα λιγότερο φλέγοντα, πιάνοντας πάντα κέντρο στο τέλος κάθε ιστορίας, αγγίζοντας χαμηλόφωνα και ουσιαστικά το αβάσταχτα ελαφρύ και τραγικό της ανθρώπινης συγκυρίας. Ο συγγραφέας μας μιλάει για το σήμερα, τελικά, αλλά αυτό είναι μόνο ένα προσωπείο, αφού φροντίζει…
“Το έργο είναι η ζωή του δημιουργού” ήταν το περίφημο ρητό του Χένρι Τζέιμς. Ο ίδιος ήταν ένας “ορκισμένος εργένης” αποφασισμένος να κρατήσει τη ζωή του μακριά από τους περιορισμούς και τις υποχρεώσεις που δημιουργούνται από τον έγγαμο βίο και να αφοσιωθεί στην τέχνη του. Είχε ανάγκη να είναι ελεύθερος, να είναι εγωιστής – “εγωιστικά…
“ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ”: Κάποιοι άνθρωποι κατεβαίνουν απ’ τις προσδοκίες τους όπως κατεβαίνουν από ένα τρόλεϊ δεν κλαίνε δεν ουρλιάζουν δεν τρέχουν από πίσω τους μέχρι να τους λυγίσουν τα γόνατα εμένα μου πήρε πολύ καιρό να καταλάβω πως ό,τι και να έχανα ήταν μικρό και την επομένη ακόμα μικρότερο και το επόμενο από όλα μικρότερο τώρα πια…
Βρες ένα ψέμα απ’ το μικρό του δάχτυλο να κρατηθείς καθώς βυζαίνεις άδειο κι ο πόνος σε βουβαίνει Περνά ένα γαλάζιο πότε-πότε μ’ ένα χάδι στη στροφή ας λιγοστεύει η ζωή καταργώντας τα κτητικά κι άλλες του νου νυχτωδίες Σ’ αυτό το λίγο βυθίζεται η ελπίδα κι απ’ αυτό αναδύεται να σε γελάσει πάλι […]…
Μυθιστόρημα
Μέσα απ’ την ιδιωτική του ιστορία, την εμπειρία και την ευαισθησία ενατένισης του κόσμου, το ποιητικό υποκείμενο προσπαθεί, μ’ ένα πυκνό μάγμα εκροής, να καταγράψει λάμψεις ζωής αλλά και την απώλεια στις πιθανές εκφάνσεις της ώστε η καταγραφή να αποκτήσει ευρύτερες διαστάσεις. Είναι πολεμικό άθλημα ο θάνατος της λήθης και η ποίηση, σε αυτή τη…
[…] Ο Μπαρτολομέο Μπελβιντέρο, ο πατέρας του δον Ζουάν, ήταν ένας γέρος ενενήντα χρόνων, που είχε περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ασχολούμενος με εμπορικές επιχειρήσεις. Είχε διασχίσει πολλές φορές τις μυστηριώδεις χώρες της Ανατολής και είχε αποκτήσει τεράστια πλούτη και γνώσεις ακόμη πιο πολύτιμες, έλεγε, απ’ το χρυσάφι και τα διαμάντια, στα οποία…
Για να παρέχουμε την καλύτερη εμπειρία, χρησιμοποιούμε τεχνολογίες όπως cookies . Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο. Η μη συγκατάθεση ή η ανάκληση της συγκατάθεσης, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ορισμένες λειτουργίες και δυνατότητες.