Βλέπετε 13–24 από 32 αποτελέσματαSorted by popularity
«Η Μάριγκολντ ήταν απορροφημένη στο βιβλίο της· είχε φτάσει στο γράμμα Δ». Έτσι ξεκινάει το τελευταίο και το μοναδικό έργο της Λουίζ Γκλικ γραμμένο εξολοκλήρου σε πρόζα Μάριγκολντ και Ρόουζ, στο οποίο η ποιήτρια εξερευνά, μέσω μιας μοναδικής και τολμηρής οπτικής γωνίας, τον εσωτερικό κόσμο δύο δίδυμων κοριτσιών με πολύ διαφορετικές προσωπικότητες, κατά το πρώτο…
Αβέρνο. Μικρή ηφαιστειογενής λίμνη στα δυτικά της Νάπολης. Για τους Ρωμαίους, η είσοδος στον Κάτω Κόσμο, το πέρασμα από τον έναν κόσμο στον άλλο. Η ψυχή μου συντρίβεται από την προσπάθεια να ανήκει στη γη — Τι θα κάνεις εσύ όταν θα έρθει η σειρά σου στο λιβάδι με τον θεό; Από το «Περσεφόνη η…
Ένα πουλάκι πετάει σ’ όλο τον κόσμο δίνοντας κουράγιο στους πάντες με το υπέροχο τραγούδι του. Όταν ξεσπά μια καταιγίδα, το μήνυμα της ελπίδας που φέρνει είναι αναγκαίο περισσότερο από ποτέ. Το αγαπημένο ποίημα της Έμιλυ Ντίκινσον ζωντανεύει μέσα από εκπληκτικές ζωγραφιές. Για όλα τα παιδιά του κόσμου.
Αθήνα 4/17 Ιουνίου 11 π.µ. «Εχθές το απόγευµα στις 2 µ.µ. φθάσαµε στην Αθήνα. […] Ωραίο θέαµα. Οι µενεξεδένιοι λόφοι στο βάθος είναι µαγευτικοί. […] Αργά το απόγευµα κάναµε έναν περίπατο στους κεντρικούς δρόµους. Πολύ, πολύ όµορφη πόλη – εντελώς ευρωπαϊκή, του γαλλικού ή ιταλικού τύπου. Μου άρεσαν πολύ οι στολές των αξιωµατικών· και οι…
Θυμάσαι εκείνη τη φορά που έκανες την ευχή; Κάνω πολλές ευχές. Τη φορά που σου είπα ψέματα για την πεταλούδα. Πάντα αναρωτιόμουν τι ευχήθηκες. Τι νομίζεις ότι ευχήθηκα; Δεν ξέρω. Ότι θα επιστρέψω, ότι με κάποιο τρόπο θα είμαστε μαζί στο τέλος. Ευχήθηκα για αυτό που πάντα εύχομαι. Ευχήθηκα για άλλο ένα ποίημα. («Η ευχή»)…
Πρόκειται για μία σειρά αφορισμών αινιγματικών και αποκαλυπτικών ταυτόχρονα, για ενσταλλάγματα σοφίας γεμάτα αμφίσημες νοηματοδοτήσεις, με μυστικούς υπαινιγμούς και μία αδιόρατη ειρωνική διάθεση. Μία πανέμορφη έκδοση, όπου το κείμενο συνοδεύεται από τις υποβλητικές, απολύτως ατμοσφαιρικές χαλκογραφίες με τις οποίες ο Μπλέηκ έντυσε τους στίχους του.
50 ποιήματα
Ποίημα για τη δραματική διάσκεψη της Λωζάννης
Το δέκατο τρίτο βιβλίο της Λουίζ Γκλικ είναι από τις πλέον υποβλητικές ποιητικές της συλλογές, από εκείνες που σε κατατρύχουν. Όπως στη συλλογή Η άγρια ίρις έτσι και εδώ, υπάρχει μια χορωδία, μια συνήχηση φωνών – όμως εδώ οι ομιλητές είναι εντελώς ανθρώπινοι, φασματικοί και ταυτόχρονα αρχαίοι. Οι Χειμωνιάτικες συνταγές από την κοινότητα είναι μουσική…
Στο τέλος του μαρτυρίου μου υπήρχε μία πόρτα. Άκουσέ με: αυτό που ονομάζεις θάνατο το θυμάμαι. (από το ποίημα «Η άγρια ίρις») Η παραβολή και ο μύθος είναι παρόντα σε όλη την έκταση της ποίησης της Λουίζ Γκλικ, μιας ποίησης που υπερβαίνει τη γυναικεία εμπειρία, μεταμορφώνοντας τη σε ένα απλό ίχνος, ένα εννοιακό σημάδι που…
Αυτό είναι το γράµµα µου στην Οικουµένη Που ποτέ δεν έγραψε σε Μένα – Τ’ απλά Νέα που η Φύση µού είπε – Με τρυφερή Μεγαλοπρέπεια Το Μήνυµά της το προσφέρει Σε Χέρια που δεν µπορώ να δω – Χάριν Εκείνης – Γλυκοί – συµπατριώτες – Τρυφερή ας είναι η κρίση σας – για Μένα…
Επιτέλους, η νύχτα με τύλιξε· έπλεα πάνω της, ή, μάλλον μέσα της, ή με μετέφερε μαζί της, όπως ο ποταμός μεταφέρει μια βάρκα… από το «Μεσάνυχτα» Μπαίνεις στον κόσμο αυτού του μαγευτικού βιβλίου διαβαίνοντας μια από τις πολλές, ονειρικές του πύλες και κάθε φορά που μπαίνεις βρίσκεσαι στο ίδιο μέρος αν και τα πάντα εκεί…
Για να παρέχουμε την καλύτερη εμπειρία, χρησιμοποιούμε τεχνολογίες όπως cookies . Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο. Η μη συγκατάθεση ή η ανάκληση της συγκατάθεσης, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ορισμένες λειτουργίες και δυνατότητες.