Βλέπετε 49–60 από 101 αποτελέσματαSorted by popularity
Ο Νικολάι Λεσκόφ, κατεξοχήν μετρ της μικρής φόρμας, για πολλά χρόνια ακολούθησε μια μοναχική δημιουργική πορεία, αναγνωρίστηκε όμως ως ο πιο αντιπροσωπευτικός Ρώσος συγγραφέας, ο άνθρωπος που έδωσε απτή λογοτεχνική μορφή στη ρωσική ψυχή. Στα τρία διηγήματα που περιλαμβάνονται στην παρούσα έκδοση, μας αποκαλύπτει τη γοητεία που ασκεί στον Ρώσο ο μυστικισμός: Στον περίφημο “Λευκό…
Ο Άρθουρ Σοπενχάουερ (1788-1860), στο κύριο έργο του “Ο κόσμος ως βούληση και παράσταση” (από το οποίο και αντλούνται τα δύο κείμενα που συναπαρτίζουν την έκδοση: “Περί της κατάφασης της βούλησης για τη ζωή” και “Περί της μηδαμινότητας και της δεινοπάθειας της ζωής”) απορρίπτει όλη την πρότερη φιλοσοφική παράδοση που έβλεπε τον κόσμο ως “κόσμο”,…
Ο Bernard Mandeville (1670-1733) αποδομεί στο γλαφυρό αυτό “μανιφέστο”, που σκανδάλισε πολλούς όταν πρωτοδημοσιεύθηκε το 1723, όλες τις βολικές, ηθικοπλαστικές ιδέες περί του ανθρώπου ως κοινωνικού όντος, προικισμένου με φυσική καλοσύνη και προορισμένου να αγαπά τον πλησίον του. Υποστηρίζει, αντίθετα, ότι “θεμέλιος λίθος της κοινωνίας είναι ό,τι θεωρείται γενικώς κακό” – αυτό κινητροδοτεί τους ανθρώπους,…
Ο Άρτουρ Σνίτσλερ, από τους πρώτους συγγραφείς που χρησιμοποίησαν την τεχνική του εσωτερικού μονολόγου, με τη “Δεσποινίδα Έλζε” φέρνει με επιτυχία σε πέρας ένα φιλόδοξο εγχείρημα: να μας δώσει μια νουβέλα που εκτυλίσσεται εξολοκλήρου στο μυαλό της κεντρικής ηρωίδας. Με το διεισδυτικό του βλέμμα και με τον διάχυτο, ειλικρινή ερωτισμό που χαρακτηρίζει τα περισσότερα έργα…
Ο “Μαύρος μοναχός” κάλλιστα θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως μια νουβέλα-φαινόμενο στα παγκόσμια λογοτεχνικά χρονικά, καθώς έχει δεχθεί, από την εποχή της συγγραφής της μέχρι σήμερα, πλείστες προσεγγίσεις και άκρως αντιφατικές ερμηνείες. Και αυτό μόνο άξιο απορίας δεν είναι, αφού ο Αντόν Τσέχοφ πραγματεύεται ένα διαχρονικά φλέγον θέμα: την αδυναμία, ή ίσως την άρνηση του…
Ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι βαδίζει για λίγο στα χνάρια του Νικολάι Γκόγκολ κι από τη σατιρική του πένα ξεπηδούν δύο νουβέλες αντάξιες της “Μύτης” και του “Ημερολόγιου ενός τρελού”: ο αγαπημένος του ελληνικού κοινού “Κροκόδειλος”, με τις αλλεπάλληλες θεατρικές διασκευές, και ο λιγότερο γνωστός αλλά αριστουργηματικός “Μπομπόκ”. Σε αυτές, η ψυχογράφηση των ηρώων επιχειρείται μέσα από…
Οι “Αφορισμοί” εκδόθηκαν το 1904, τέσσερα χρόνια μετά το θάνατο του συγγραφέα, και αποτυπώνουν ανάγλυφα τη σκέψη, το πνεύμα και την αντίληψη ζωής του Όσκαρ Ουάιλντ (1854-1900). Λεκτικά πυροτεχνήματα για τη ζωή και την τέχνη, τις γυναίκες και τον έρωτα, την ηθική και την αμαρτία, την ηδονή και τον πόνο, ανατρεπτικές παραδοξολογίες που αποδομούν όλα…
Στο δοκίμιο αυτό, ο Φρόυντ καταπιάνεται με τη γένεση και τη λειτουργία της θρησκείας, ενώ αποκαλύπτει ως καταγωγικά κίνητρα της θρησκείας τη νοσταλγία για τον πατέρα και την ανημποριά του παιδιού αλλά και του ενήλικα απέναντι στη φύση και στη ζωή. Αναγνωρίζει την ιστορική αλήθεια που διασώζουν οι θρησκευτικές αναπαραστάσεις και την καθοριστική συμβολή τους…
Λίγους μήνες προτού πεθάνει, διαισθανόμενος το τέλος, ο Λέων Τολστόι γράφει ένα άρθρο για την τρέλα που διέπει τη ζωή μας. Με το θάρρος που πάντα τον διακρίνει, με την ειλικρίνεια ενός ανθρώπου που έχει βιώσει την τρέλα και με την ένταση που προσδίδει στο λόγο η εγγύτητα του θανάτου, ο μεγάλος κλασικός στρέφει τη…
Ο Πωλ Βαλερύ (1871-1945) πιστεύει στην “παραξενιά που λέγεται πνεύμα”. Εκείνο που κατ’ εξοχήν αποστρέφεται είναι τα κόμματα. Θεωρεί ότι όλα ανεξαιρέτως “μαίνονται κατά της πατρίδας”, ενώ οι πολιτικοί “εκμεταλλεύονται ό,τι πιο ποταπό υπάρχει στον άνθρωπο”, εμπορευόμενοι κίβδηλες ιδέες και υποσχέσεις. Υπέρμαχος της πνευματικής ελευθερίας, υποστηρίζει ότι οι δημοκρατικές ελευθερίες είναι σε μεγάλο βαθμό πλασματικές,…
Ο Herault de Sechelles (1759-1794) είναι ο Αλκιβιάδης της Γαλλικής Επανάστασης. Ευγενικής καταγωγής, εξαιρετικής ευφυΐας και ομορφιάς, ξεκίνησε νεότατος τη δημόσια καριέρα του ως προστατευόμενος της Μαρίας Αντουανέττας και ως πολλά υποσχόμενος συγγραφέας. Φιλόδοξος, καυστικός, όσο και άνθρωπος των απολαύσεων, αποκήρυξε έγκαιρα την τάξη του, συμμετείχε στην κατάληψη της Βαστίλλης, έλαβε ενεργό μέρος στην Τρομοκρατία,…
Το “Όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου” είναι το πιο φωτεινό και το πιο αισιόδοξο διήγημα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. Μέσα από μια συνύπαρξη αντιθέσεων -φως και σκοτάδι, πραγματικό και φανταστικό, το χθες και το αύριο- ο συγγραφέας μάς ξεναγεί στην τυλιγμένη στην ομίχλη Πετρούπολη της εποχής του, για να μας μεταφέρει στη συνέχεια σ’ ένα ηλιόλουστο, ειδυλλιακό…
Για να παρέχουμε την καλύτερη εμπειρία, χρησιμοποιούμε τεχνολογίες όπως cookies . Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο. Η μη συγκατάθεση ή η ανάκληση της συγκατάθεσης, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ορισμένες λειτουργίες και δυνατότητες.