Προβάλλονται όλα - 11 αποτελέσματαSorted by popularity
Μέσα από τα αποκυήματα ενός ατέρμονου υπαρξιακού μονολόγου και μιας καθιερωμένης συνάντησης για ένα τσούγκρισμα ποτηριών και απόψεων σε ένα μικρό κουτούκι, γεννιέται η ιδέα ενός μεγάλου ταξιδιού. Μια οδική περιπέτεια στα Δυτικά Βαλκάνια αλλά και στους εσωτερικούς κόσμους τριών συνοδοιπόρων φίλων, με τα σφραγισμένα τους διαβατήρια να μαρτυρούν στο τέλος της διαδρομής το πέρασμά…
Δεκαοχτώ διηγήματα που έχουν σημείο αναφοράς το τοπίο του Παλαιού Φαλήρου. Σε πρώτο πλάνο ή υπόβαθρο ξεπροβάλλουν μέσα από διηγήσεις και όνειρα η παλαιότερη και η νέα μορφή της παραλίας, οι δρόμοι και άλλες τοποθεσίες ή κτίσματα του Φαλήρου. Ο φακός του αφηγητή άλλοτε εστιάζει σε κατοίκους που άφησαν το κοινωνικό ή ιστορικό τους στίγμα…
Στο Σαν Χοσέ ντε Μαρικίνα της Χιλής λένε ότι ο ήλιος δεν δύει ποτέ ή δύει μετά από απόφαση των κατοίκων του. Το συμβάν της οδού Μανουέλ Βάρας είναι ένα σύμπλεγμα εκδοχών, ένα διασκεδαστικό δενδροδιάγραμμα πιθανοτήτων, τις οποίες εμείς, ως παρατηρητές, καλούμαστε να βάλουμε σε μία λογική σειρά και να διαμορφώσουμε το τέλος της ιστορίας.
Αλλά εκείνη, η Μετάξω, ατίθαση κι ανυπάκουη, όλο χαριεντίζονταν με το κορμί της κι όλο το έδειχνε στους άντρες. Δεν φτάνει που δεν γεννήθηκε αγόρι που τόσο το περίμενε, του βγήκε κορίτσι με χούγια αντρικά. Άσε που ποιος ξέρει τι έκανε στα σπλάχνα της γυναίκας του, της μάνας της, καθώς έσπρωχνε για να τη βγάλει…
Οι κάποιοι είναι οι άνθρωποι του οπτικού μας πεδίου. Μολονότι τυπικά μακρινοί δεν μας είναι ξένοι· μας κατοικούν και τους κατοικούμε. Είναι ο καθρέφτης κι ο παραμορφωτικός μας φακός. Παρ’ όλα αυτά δεν είναι όχημα ούτε εργαλείο –είναι ένας απ’ τους τρόπους μας να υπάρχουμε.
Σύντροφοι, το ζώο αυτό είναι η εικόνα και της δικιάς μας ζωής. Όπως αυτό, έτσι κι εμείς σωπαίνουμε υπομένοντας καρτερικά τη μοίρα μας. Κι όμως η δύναμή μας είναι τόσο μεγάλη που τίποτα πάνω σ’ αυτή τη γη δεν θα μπορούσε να της αντισταθεί. Αν όλοι οι καταπιεσμένοι, όλοι οι δεσμώτες βάδιζαν ενάντια στους καταπιεστές…
Όσο καιρό άνθιζε η κουτσουπιά, ο πίνακας γέμιζε μωβ άνθη, σύννεφα, θάλασσες, πουλιά, πρόσωπα, μάτια, συλλαβές, λέξεις. Άφησε να του πιάσει το χέρι και μαζί χάραζαν γλώσσα και γλώσσες. Ο ήλιος, η θάλασσα, η κουτσουπιά, η άνοιξη, η μάνα, έγιναν γράμματα δικά του. Τεντώθηκε τότε το σώμα, υψώθηκε το βλέμμα του και για πρώτη φορά…
Μια αλλόκοτη βιβλιοθήκη όπου ο καθένας μπορεί να τοποθετήσει στα ράφια της οτιδήποτε έχει γράψει και έχει μορφή βιβλίου. Ένας φιλικός βιβλιοθηκάριος πάντοτε έτοιμος να υποδεχτεί τους συγγραφείς, να καταχωρήσει τα βιβλία τους και να τους προσφέρει καφέ και μπισκότα όποτε χρειαστεί. Πίσω από τη λειτουργία της βιβλιοθήκης, ένα ίδρυμα για το οποίο δεν γνωρίζουμε…
Στο νησί μου όλα καίγονται στο φως. Το ίδιο φως, απ’ το καλοκαίρι ως το χειμώνα, καίει ασταμάτητα. Σ’ αυτή τη φωτιά έμαθα, γι’ αυτό δε συνηθίζω εδώ. Ό,τι κι αν καίγεται σ’ αυτό το εργοστάσιο, με καίει κι εμένα, αλλά δε με θερμαίνει. Μοιάζει με το φως που φτιάχνουμε εγώ κι οι ναύτες. Είναι…
Σε έναν νοσοκομειακό θάλαμο δύο διαφορετικοί άνθρωποι προβαίνουν σε τρεις διαδοχικούς μονολόγους με θέμα τη μοναξιά, την ασθένεια, τον θάνατο, τη φιλία, τον έρωτα και τη ζωή. Οι αφηγήσεις τους ψηλαφούν δημόσια και ιδιωτικά πάθη, ανοίγουν μεταξύ τους διαύλους επικοινωνίας και, τελικά, φωτίζουν τις σκιές που αρχίζουν να πυκνώνουν.
Μπορεί ένας πλαστός, μυθιστορηματικός ήρωας να θέλει να βρει τον αληθινό εαυτό του; Ο “Φίλος του Πέδρο” θέλει να βγει απ’ τα ρούχα του και να ανασύρει τις αναμνήσεις έξω από τον εαυτό τους. Θέλει να δει τι φωλιάζει στο βάθος τους. Αναζητάει μια τροπική αφήγηση γεμάτη παραλλαγές, μακάμια και ποικίλματα ερμηνειών. Γι’ αυτό και…
Για να παρέχουμε την καλύτερη εμπειρία, χρησιμοποιούμε τεχνολογίες όπως cookies . Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο. Η μη συγκατάθεση ή η ανάκληση της συγκατάθεσης, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ορισμένες λειτουργίες και δυνατότητες.