Αντώνης Έξαρχος

Βήματα χνάρια στα γυαλικά της μνήμης. Σε δρόμους κρυφούς να γυρεύω το αύριο. Να ντύνομαι τη σκιά της θάλασσας και να με βγάζει στου Νείλου το Δέλτα. Και με τα χαλικάκια στο στόμα να γράφω γράμματα. Και πάλι πίσω να ψάχνω στη γεωγραφία της ψυχής, με τα χέρια φτερούγες, τα σχεδόν αποδημητικά ταξίδια. Να τινάζομαι…