Χρήστος Ωραιόπουλος

Δεν χαζεύουμε πια. Όχι με την έννοια ότι δεν γινόμαστε πιο χαζοί, αλλά δεν έχουμε ή δεν παίρνουμε τον χρόνο να βυθιστούμε σε έναν καναπέ να κοιτάμε το ταβάνι ή να ακουμπήσουμε τους αγκώνες μας στα κάγκελα ενός μπαλκονιού για να δούμε τη θάλασσα ή τον απέναντι. Δεν βγάζουμε το κεφάλι μας στον φωταγωγό για…