Δώρα Ραυτογιάννη

ΟΠΟΥ ΓΗΣ Αυτή η πάχνη δε με ξέρει στα χώματα που πότισε δεν υπάρχω σχεδόν σίγουρα δεν είμαι από ’δώ Θύμηση αχνή τώρα φέρνει ο αέρας με αλμύρα και ήλιο και τίποτα ήταν άλλη η ζωή και θαυμάσιο το φως * ΚΑΤΑΠΡΑΣΙΝΟ ΤΟΠΙΟ Το καλοκαίρι στον Προυσό γλιτώναμε τη βάσανο της ζέστης το σπίτι πάνω…