Ελένη Ανδρέαδου

Έμεινε να τον κοιτάζει νιώθοντας – χωρίς να το επιδιώκει κάποιος βαθύτερος ευσεβής της πόθος – υπερήφανη που ο συγκεκριμένος άντρας την περίμενε εκεί, εμφανώς εξαντλημένος, αμήχανος και προβληματισμένος από τη δυναμική τους σύγκρουση. Η υπερηφάνειά της άγγιζε εκείνη την εγωιστική απόλαυση που αντλεί κανείς από την αναγνώριση της δύναμης του πάνω στο αγαπημένο του…