Έλσα Λιαροπούλου

Διηγήματα με ανθρώπους-σκιές που άλλοτε βγαίνουν στο φως, άλλοτε επιστρέφουν στη σπηλιά, στο σκοτάδι, αποκαλύπτοντας διαρκώς την αγάπη και τον θάνατο, τη συνείδηση και την ενοχή, τον φόβο και την παγίδευση. …Ψιχαλίζει. Σηκώνει τον γιακά απ’ το τζιν μπουφάν της και στερεώνει καλύτερα το σακίδιο στην πλάτη της. Μαζεύει τα μαλλιά της μ’ ένα λαστιχάκι…