Μιχάλης Τσαμπαλίκας

Με λένε Σπύρο. Σπύρο Ρούσση. Μένω στον Μαραθώνα. Τον γνωρίζω σαν την παλάμη μου. Απ’ άκρη σ’ άκρη. Σήμερα, 27 Μαρτίου του 1896, κάτι πολύ παράξενο γίνεται. Γάμος; Ποιος να παντρεύεται; Θέλω να μάθω. Είμαι και περίεργος! Χαμός στο χωριό! Έλληνες, ξένοι, άλογα, κότες, κλωσόπουλα, γάιδαροι, γέροι, γριές, όλοι στους δρόμους… κι επίσημοι…Ποπό, θεούλη μου!…