Ramiro Quintana

“Γράφω για να ξεφύγω από αυτό που κατανοώ”, έλεγε μια φωνή προς το τέλος του “Ritmo vegetativo” (2008), του δεύτερου μυθιστορήματος του Ραμίρο Κιντάνα. Το γράψιμο, λοιπόν, κατ’ αυτόν τον τρόπο, δίχως γνώσεις, με το να χάνεσαι, να αποτολμάς, να ξεφεύγεις από όσα γνωρίζεις (το παρελθόν, το ύφος κλπ): αυτό είναι η προϋπόθεση (η μοναδική;)…