Σοφία Στεφανίδου

«Είμαι άδεια και είμαι φορτωμένη. Έχω πάνω μου μπόλικη αξιοπρέπεια, κύρος και επιτηδευμένη ευγένεια. Και στη μέση ένα κενό. Σηκώνομαι, βγάζω το σοβαρό, καφέ σακάκι μου, το σμπαραλιάζω, ανάκατη, λιωμένη μάζα, πάνω στην τσάντα. Εκεί εσείς, αντικείμενα. Πιο κάτω από μένα. Κάποιον να εξουσιάσω κι εγώ.» Λίγο μετά την τυχαία συνάντηση με μια παλιά της…