Βάσω Λημνιούδη

«…Μια λάμψη, μια βοή αυλάκωσε τον ουρανό, όλα μούχρωσαν πιο πολύ κι άρχισε να βρέχει. Με μια βροχή πλούσια και δυνατή, που έσκιαξε τα μελιχρά ασήμια των λιγοστών ελιών και τις ανάερες σκοτεινάδες των μισοκαμένων από τις φωτιές του καλοκαιριού πεύκων και εκτίναξε στα ύψη μ’ όλο το κλέος της την εποχή, καθώς πλημμύριζε τον…