Γαλάζια φλέβα

1 κριτική για Γαλάζια φλέβα

1. Βαθμολογήθηκε με 5 από 5

   Apostolis Kalogirou – 8 Απριλίου 2021

   Στα μάτια μου η noir υπερτερεί των αστυνομικών μυθιστορημάτων για πολλούς λόγους. Πρώτα πρώτα, το ύφος του συγγραφέα της noir λογοτεχνίας είναι συνήθως πολύ κυνικό και ιδιαίτερο. Δημιουργεί με τις ατάκες και την πρόζα μια ατμόσφαιρα που σε ταξιδεύει σε αλλες δεκαετίες προς Αμερική μεριά που προσωπικά με γοητεύει απίστευτα. Δεύτερον, το αστυνομικό μυθιστόρημα εστιάζει πάρα πολύ στην πλοκή με αποτέλεσμα ώρες ώρες να καταντάει κουραστικό. Δεκάδες πρόσωπα, δεκάδες λεπτομέρειες δεκάδες ανουσία σκηνικά που μπαίνουν στο βιβλίο μόνο και μόνο για να ικανοποιηθεί μια οχι και τοσο έξυπνη σκέψη του συγγραφέα που πάλι θα δημιουργήσει παρακλάδια στην πλοκή και πάλι κάπου θα με χάσει. Τρίτον, δεν μπορώ να διαβάζω 200 σελίδες για το σκληρό παρελθόν του πρωταγωνιστή, πως αυτός κατάφερε και ξεπέρασε τα προβλήματα του και πόσο σκληρός άντρας είναι.. Δεν με αφορά ο πρωταγωνιστής και τόσο. Προτιμώ ο φακός να εστιάζει στα δευτερεύοντα πρόσωπα που αυτοί με τις αφηγήσεις τους, το παρελθόν τους, τη μνήμη τους, τα ψέματά τους, τις σκοπιμότητες τους θα σε πάνε στο επόμενο βήμα που αν είναι λάθος, ακόμα καλύτερα γιατί το βιβλίο θα πάει απο μόνο του σε άλλο μονοπάτι. Δεν θα σκεφτεί ο συγγραφέας της noir ένα ακόμη ηλίθιο πρόσωπο οπως πχ τον γείτονα που έτυχε πέρασε από δίπλα και παρατήρησε κατι σημαντικό για την εξέλιξη της πλοκής και μετα θα τον καταπιεί το σκοτάδι και δεν το ξαναβλέπουμε ποτέ. Θέλω με λίγα λόγια οι χαρακτήρες να δημιουργούν και να εξελίσσουν την πλοκή και οχι η πλοκή τους χαρακτήρες γιατί με αυτόν τον τρόπο μου φαίνονται όλοι τόσο αδιάφοροι που δεν θα με αγγίξουν και ίσως ξεχάσω και τα ονόματα τους που λεει ο λόγος. Ααα σκέφτηκα και αυτό το έξυπνο, κάτσε να βάλω την πρώην του πρωταγωνιστή να πάρει τηλέφωνο στις 4 το πρωί για να προσθέσω 30 σελίδες και να χώσω μεσα την καινούρια ιδέα μου…

   Το συγκεκριμένο βιβλίο μου άρεσε πάρα πολύ… Χωρίς πολλά πολλά, χωρίς εφετζιλίκια και κουραστικές λεπτομέρειες. Με κράτησε σε αγωνία και με έκανε να νιώθω σημαντικό πρόσωπο της πλοκής μιας και η ιστορία έβλεπα να εκτυλίσσεται μπροστά μου και ήμουν σίγουρος πως θα μπορούσα να βάλω τα στοιχεία και την παρατηρητικότητα μου κάτω και να λύσω και γω το μυστήριο. Το μυστήριο ενος κλεμμένου πίνακα, μιας εξαφάνισης πριν 25 χρόνια που εμπλέκονται 3 οικογένειες και 2-3 ακόμη πρόσωπα. Δηλαδή τα απαραίτητα συστατικά για μια τέλεια ιστορία.

   Γίνεται μια τόσο απλή πλοκή όπως αναγράφεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου να φέρει ένα τόσο άρτιο αποτέλεσμα; Οταν γράφει την ιστορία ένας ταλαντούχος συγγραφέας, αδιαμφισβήτητα γίνεται..