Σπουδές στην ποίηση

Περιγραφή

Δέομαι σ’ εσένα φωτεινή κι ανέκφραστη ουράνια κρήνη, Που λούζεις με μυστήριο λαμπερό το διάβα του ταξιδευτή, Δώσε εκείνο που ποθεί σαν διψασμένο ελάφι σε άνυδρη χώρα Ατάραχη γαλήνη στον αχειροποίητο κήπο του ουρανού Παυσίλυπη στάση στων ασάλευτων άστρων τις άηχες βολές, Απόδειξη της ακλόνητης τάξης και αρμονίας στον κόσμο Ουράνιε λύχνε, σύντροφε στην αγρυπνία του προσκυνητή, Αγγείο ελπίδας, νάμα απ’ της αγάπης το άγιο φως Που εν τη σκοτία φαίνει – άσε να μεταλάβω κι εγώ απ’ αυτό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)