Περιγραφή
Ελάχιστα μυθιστορήματα έφτασαν ποτέ να συμβολίσουν μια ολόκληρη εποχή. Και το πιο εντυπωσιακό από αυτά είναι το πιο πολυσυζητημένο αμερικανικό βιβλίο του 20ού αιώνα. Από το 1939 που πρωτοεκδόθηκε, έχει κυκλοφορήσει σε εκατοντάδες εκατομμύρια αντίτυπα και έχει μεταφραστεί και ξαναμεταφραστεί στις περισσότερες γλώσσες.
Η εποχή είναι η δεκαετία του ’30, το μεγάλο κραχ, η αρχετυπική οικονομική κρίση που εντυπώθηκε με τρόμο στο συλλογικό φαντασιακό. Και ο λογοτέχνης που την περιέγραψε και την εξήγησε τόσο δυνατά και τόσο καθαρά, ώστε το έργο του θα μείνει για πάντα στην ιστορία, είναι ο Τζον Στάινμπεκ, με τα “Σταφύλια της οργής”.
Τα “Σταφύλια της οργής” είναι ένας ύμνος στον άνθρωπο και στην ανθρωπιά, στη δύναμη της οικογένειας, στη μάχη για τον επιούσιο, στις μικρές πράξεις καλοσύνης των ανθρώπων. Μέσα από την ιστορία της οικογένειας Τζόουντ, που ξεριζώνεται από τον τόπο της και μεταναστεύει, κηρύσσεται μια αλήθεια: και η αλήθεια αυτή, δοσμένη με μια λογοτεχνική αμεσότητα που καθηλώνει, είναι απόλυτη και τόσο επιτακτική σήμερα όσο κι όταν πρωτογράφτηκε.
Ίσως περισσότερο από κάθε άλλο βιβλίο, τούτο δω αποδεικνύει πως η μεγάλη λογοτεχνία δεν είναι ανάγκη να ‘ναι ένας ερμητικός γρίφος, μα μπορεί με συγκλονιστικά οικείες λέξεις και εικόνες να δονήσει την ψυχή κάθε ανθρώπου.
















Δήμητρα Μανωλά –
Ένα βιβλίο πάντα επίκαιρο, ένας ύμνος στον αγώνα του ανθρώπου για επιβίωση,στο δικαίωμα όλων για μια καλύτερη ζωή, στην δύναμη της συλλογικότητας, στην πάλη απέναντι στην εκμετάλλευση την αδικία και την ανισότητα.
Apostolis Kalogirou –
Υπερτιμημένος ο Σταινμπεκ και θεωρώ πως όσο μεγαλύτερος είναι κανείς τόσο λιγότερο θα τον ενθουσιάσει. Το συγκεκριμένο βιβλίο βέβαια είναι καλούτσικο αλλά κάπου κάπου και κουραστικό. 3.5
Δημήτρης –
Εξαιρετικό
AnastasiaKalaitsidi –
Ένα από τα διαμάντια του κοινωνικού μυθιστορήματος, υποχρεωτικό για κάθε προοδευτικό και φωτισμένο άνθρωπο. Αξεπέραστη και πανανθρώπινη, η πένα του Στάινμπεκ εξέφρασε και άγγιξε τις ευαισθησίες, τις αγωνίες και τα βάσανα του απλού, αμόρφωτου και εργαζόμενου ανθρώπου, ο οποίος με το αίμα του – κυριολεκτικά και μεταφορικά – έχτισε τη χώρα που ανέκαθεν πρωταγωνιστούσε (και συνεχίζει) στις φαντασιώσεις των απανταχού επίδοξων κληρονόμων των δουλοκτητών. Πρόσφυγες και ανεπιθύμητοι μέσα στην ίδια τους τη χώρα, η οικογένεια Τζόουντ γίνεται το σύμβολο των σύγχρονων μεταναστευτικών και προσφυγικών ρευμάτων. Σίγουρα δεν είναι για όσους επιλέγουν να κλείνουν τα μάτια στην πραγματικότητα των 3/4 του πλανήτη και για όσους δεν άκουσαν ποτέ για τις δικές μας Μανωλάδες…