ΤΡΕΞΕ, ΑΝΘΡΩΠΕ, ΤΡΕΞΕ

Περιγραφή

“Τι να ξεχάσω; Την κακομεταχείριση, την κατάχρηση εξουσίας, εκείνες τις τακτικές και τόσο προσβλητικές έρευνες, τους ξυλοδαρμούς, το δέσιμο στο κρεβάτι, τις μεταγωγές μέσα στα ασφυκτικά κλουβιά; Να ξεχάσω τους άρρωστους που αργοπεθαίνουν μέσα στα ψυχρά κελιά, ετοιμοθάνατοι, νέοι οι πιο πολλοί, ναρκομανείς που έπεσαν στον κόσμο της παραβατικότητας απ’ την παγίδα των ναρκωτικών; Τι να ξεχάσω; Ότι είμαι ένας από τους περιφρονημένους ανθρώπους που τους παρατούν να πεθάνουν στη φυλακή, στο όνομα μιας σκοτεινής εκδίκησης; Ποτέ δεν έκρυψα την απέχθειά μου για το σύστημα, ιδίως το σωφρονιστικό.
Ούτε τώρα θα το κάνω. Είμαι τελείως σίγουρος ότι, παρ’ όλα του τα ελαττώματα, η ψυχή του παράνομου που όλοι τον δείχνουν με το δάχτυλο- κατήγορο έχει περισσότερη ευγένεια και αγάπη, από όλους μαζί εκείνους που προετοίμασαν, επεξεργάστηκαν και αποφάσισαν τον εγκλεισμό μου.
Δεν θα επιδοκιμάσω αυτό το σύστημα με αντάλλαγμα κάποιες υποσχέσεις, όχι, ακόμα κι αν αυτό μου στοιχίσει απομόνωση για όλη μου τη ζωή”.